AURA - JAK WIDZIEĆ - 1 - www.uzdrowiciel.co

Przejdź do treści

Menu główne:

AURA - JAK WIDZIEĆ - 1

o AURZE

JAK  POSTRZEGAĆ  AURĘ  LUDZI  i  ZJAWISKA  AURYCZNE
oraz  PLANETY  VAIKUNTHY

 
Część  1

AURA jest subtelną otoczką wokół ludzi, zwierząt, minerałów i przedmiotów, składającą się z energii i rozrzedzonej materii.  Przyjmuje się, że zjawisko AURY jest sumą subtelnych emanacji wypływających z bardziej zagęszczonych form zwanych ciałami subtelnymi, które wypełniają ciało fizyczne. Około 99% materii ciał subtelnych wypełnia ciało fizyczne. Resztę, czyli 1%  stanowi AURA.
AURA spełnia wiele funkcji: stanowi ochronę przed agresywnymi czynnikami z zewnątrz, jest subtelnym sposobem komunikacji z otoczeniem, itd.  Poszczególne Aury i ciała subtelne nie nakładają się na siebie w związku z posiadaniem innych skal wibracji, dlatego mogą być postrzegane osobno dzięki umiejętności "skanowania", czyli zestrajania się z częstotliwością danej Aury. Osoby przystępujące do nauki widzenia AURY na kursach prowadzonych przez autora posługują się specjalnymi okularami skonstruowanymi na podstawie wieloletnich badań własnych. Początkowo postrzegają obłok AURY bez umiejętności rozróżniania poszczególnych Aur. Nauka widzenia AURY ma na celu nabycie umiejętności "skanowania" i polega głównie na ćwiczeniach medytacyjnych harmonizujących ciała subtelne i czakry.
Widzenie AURY jest umiejętnością, którą przywołuje się świadomym aktem woli, na życzenie.
Na AURĘ składa się wiele Aur (warstw AURY). Te z kolei dzielą się na tzw. podwarstwy. Umiejętność rozróżniania warstw i podwarstw w AURZE łączy się z rozwinięciem odpowiadających danej warstwie tzw. "zalet". Temat "zalet" omawia Rudolf Steiner w książce  „Jak uzyskać poznanie wyższych światów”.
Termin AURA pisany w tym tekście dużymi literami dotyczy sumy poszczególnych Aur, czyli warstw AURY. Rozpiętość Aur zależy od wielu indywidualnych czynników, np. wieku, stanu zdrowia, sposobu odżywiania, regionu świata, klimatu, rozwoju duchowego.
Opisy AUR mogą różnić się, gdy AURĘ opisują osoby posiadające inne rodzaje sensytywności, reprezentujące odmienne światopoglądy i kręgi kulturowe.  
Potoczne wyobrażenia większości psychotroników na temat wyglądu AURY zostały  ukształtowane pod wpływem wyobrażeń radiestetów, a te sprowadzają się do umownego pojęcia tzw. koloru głównego i jednego lub kilku kolorów dodatkowych.  Wielu zapomina, że są to tylko pojęcia umowne.

********

Wygląd AURY przeciętnego człowieka wcale nie jest zbiorem ładnych, kolorowych obłoków, utrzymujących się statycznie w jednym miejscu, jak tego chcieliby zwolennicy tzw. imaginacyjnej fotografii aury, która z rzeczywistą AURĄ ma niewiele wspólnego.
AURA przeciętnego człowieka zwykle przypomina wirującą zawartość betoniarki na placu budowy, co jest  odzwierciedleniem egoistycznych skłonności i chaosu panującego w ludzkich umysłach. Barwy i kształty, które czasem wyłaniają się na chwilę z tego kłębowiska są zabrudzone. Obraz zdrowia zapisany w AURZE też nie przedstawia się lepiej, nawet u ludzi młodych. U ludzi rozwijających się duchowo betoniarka zwalnia bieg, a miejsce błotnistej mazi zajmują bardziej szlachetne tynki.
Symbolika barw w AURZE jest pojęciem umownym, szczególnie w obliczu współczesnych trendów mody w kręgu kultur zachodnich. Warto porównać znaczenie barw w różnych częściach świata, bo gdzie indziej np. kolor czarny wcale nie będzie kolorem żałoby, a czerwony kolorem zmysłowości.
Informacja, którą autor odczytuje z AURY jest zawarta nie tylko w barwach, ale przede wszystkim w kształtach, obrazach i strukturze jej budowy.  Oprócz tego jest jeszcze coś znacznie ważniejszego w AURZE, niosącego najwięcej informacji o człowieku - zjawisko to autor bada od dawna i nazwał je „strukturokształtami”.
Większość osób widzących AURĘ postrzega ją tak, jakby z daleka oglądali połać lasu. Widzą wtedy jednolitą kolorową bryłę lub kilka brył. Jeśli się przybliżysz do tego lasu, dostrzeżesz kontury drzew. Widzenie strukturokształtów osiągniesz, gdy dotrzesz do lasu i będziesz oglądał z bliska liście.

********

Aby odwzorować i opisać AURĘ taką, jaką ona jest nie wystarczy kilku zdań.  Autor wykonuje w tym celu kilkanaście malunków komputerowych, nakładając na każdym obrazie po kilkadziesiąt warstw na zdjęcie człowieka.
To, na co w pierwszej kolejności autor zwraca uwagę w AURZE człowieka mijanego na ulicy, to jego "rdzeń karmiczny", w którym zapisany jest w skondensowanej formie cały jego balast karmiczny z poprzednich inkarnacji i z obecnego życia. Jest tutaj zapisane, kim jest ten człowiek, jaki ma charakter, jakie ma myśli, emocje, skłonności, atawistyczne popędy i jakich reakcji w skali krótko i długoterminowej można się po nim spodziewać. Ten "rdzeń karmiczny" dusza zabiera ze sobą po trwałym opuszczeniu ciała.  
Oprócz tego równolegle postrzega autor inne warstwy AURY oraz różne zjawiska auryczne, łącznie z ulotnymi myślami i emocjami, które przewijają się w AURZE danej osoby. To postrzeganie obejmuje widzenie obrazów, myśli i jest połączone z odczuwaniem cudzych emocji. Nawet myśl trwająca tylko jedną sekundę, tworzy obraz, któremu towarzyszy emocja. Tego rodzaju własność postrzegania rzeczy niewidocznych nie przeszkadza wcale w odbiorze innych aspektów otaczającej rzeczywistości – można wielowymiarowo kierować strumieniem uwagi.
Przechadzając się ulicą autor nie jest jedyną osobą posiadającą taki dar.  Jest bardzo wielu ludzi, którzy mają podobne własności i korzystają z nich na co dzień, lecz odbywa się to u nich na poziomie podświadomym. Tym, co zatrzymuje u nich takie własności na poziomie nieuświadomionym jest blokada utworzona z negatywnych programów umysłu. Są wśród tych ludzi osoby życzliwe, nieegoistyczne, działające dla dobra bliźnich, ale są także tacy, którzy są wyrafinowanymi kryminalistami, wykorzystującymi swoje umiejętności bez skrupułów, potrafiący "namierzać" potencjalne ofiary z daleka na podstawie informacji odczytywanych z AURY lub telepatycznie. Na szczęście ci gorsi "jasnowidze" niewiele potrafią przenieść informacji do swej świadomości, bo po to, by przekroczyć blokady umysłu musieliby porzucić egoizm i niskie pobudki.

SKŁADNIKI   AURY:

Podany poniżej podział dokonany przez autora jest zbieżny z tradycyjnymi opisami  ezoterycznymi.  Kluczowe elementy opisów Aur u autorytetów ezoterycznych są zgodne ze sobą, choć niektóre mogą posiadać odmienne nazewnictwo.  Badacze działają w odmiennych kręgach kulturowych, na innych kontynentach i "uśredniają" opisy AUR osób z różnych krajów, regionów, środowisk i klas społecznych.
Podane wymiary Aur dotyczą osób na przeciętnym poziomie rozwoju emocjonalnego, mentalnego i duchowego. Opisy poszczególnych warstw i składników AURY są zgodne z bezpośrednimi przekazami jasnowidzów-ezoteryków z początku wieku i współczesnych. Zjawiskom wcześniej nie opisanym autor nadaje własne nazwy.
1/ CIAŁO ETERYCZNE:
tworzy kopię ciała fizycznego i wystaje poza jego powierzchnię na odległość ok. 3 cm.  Szerokość ta może się zmieniać zależnie od osoby i warunków.  Posiada barwę od niebieskiej przez fioletową do szarej, zależną między innymi od stanu zdrowia i tężyzny fizycznej.
2/ Aura ETERYCZNA:
sięga na dużą odległość od ciała fizycznego w formie mgły w w/w barwach. Podobnie jak ciało eteryczne jest nośnikiem i przekaźnikiem energii i emanacji wyższych. Uczestniczy w większości zjawisk i manifestacji w AURZE w jej obrębie (ok. 6÷7 m) i poza nią, np. w ramach systemów obronnych, operacji energetycznych (przesyły fluidów energetycznych).
3/ SOBOWTÓR ETERYCZNY:
wystaje na odległość ok. 3÷7 mm od ciała. Najczęściej postrzega się go w formie niebiesko-szarej mgiełki, wyraźnie pręgowanej, z pasemkami różowego koloru pomiędzy pręgami. Po brzegach jest jaśniejszy. Łatwo dostrzegalny w słabo oświetlonym pomieszczeniu, np. w łazience, gdy umieścimy rękę na tle wanny.   
4/ CIAŁO BIOPLAZMATYCZNE, inaczej WEWNĘTRZNA AURA:
jest częścią-tworem ciała eterycznego. Sięga na odległość ok. 10÷15 cm.  U osób zdrowych i wysportowanych jest większa, a u energoterapeutów może być liczona w metrach. Odzwierciedla stan zdrowia. Występujące w tej warstwie wcięcia, przewężenia i ubytki informują. o stanie sąsiadujących z tym miejscem narządów wewnętrznych oraz niedoborach prany, np. ubytki w formie leja powstają w okolicy źle zrośniętych kości. Często towarzyszą im ubytki w Aurze emocjonalnej. Zgrubienia mogą świadczyć o zastojach pranicznych. Zużytą bioplazmatyczną materię gromadzącą się wokół chorej części ciała postrzega się w formie brudno-szarej lub brudno-kolorowej waty. Najwięcej o ciele bioplazmatycznym pisze Choa Kok Sui.
5/ AURA ZDROWIA:
przedstawia się tak, jakby pokrywała ciało fizyczne smugami i pasmami tkwiącymi w nim jak sztywna szczecina. Gdy ciało jest zdrowe pasma te sterczą prostopadle na zewnątrz, podtrzymywane silnym strumieniem prany wypływającym porami skóry.  A. Z. jest sumą promieni bioplazmatycznych sięgających na odległość ok. 70÷100 cm, zależnie od osobniczych właściwości. U healerów może sięgać wielu metrów. Kiedy człowiek jest osłabiony lub chory, promienie te opadają jak wiotkie włosy lub sterczą w różnych kierunkach. Kolor tej Aury jest niebieskawy, prawie bezbarwny. Prawie każdy ćwiczący może dostrzec zagęszczenia promieni  A. Z. w okolicach głowy, barków, łokci, kolan bez dłuższego treningu. Postrzeganie całości Aury Zdrowia jest trudniejsze. Wymaga to długiego rozwoju ciał subtelnych oraz tzw. "zalet" w czakrach.
6/ FLUID MESMERYCZNY:
wydobywa się z dłoni i stóp tworząc "smugę". Jego przepływ podlega sile woli.  Najintensywniejszy jest u bioterapeutów, Można mu nadawać różne barwy, wodzić nim niczym reflektorem po odległych ścianach hali. U przeciętnego człowieka jest bardzo słaby. Ćwiczenia energoterapii uruchamiają większy jego przepływ.  W skład wiązki Fluidu Mesmerycznego wchodzi wiele rodzajów energii. U healerów większa część wiązki przepływa faliście, a część po linii prostej i spirali.
7/ AURA ZEWNĘTRZNA:
stanowi pole świetlnej energii przenikającej wszystkie Aury. Rozpościera się na odległość ok. 1 m lub znacznie więcej od granicy ludzkiego ciała. Kształtem przypomina jajo odwrócone szerszym końcem do góry. Barwy w niej występujące są odbiciem różnych fizycznych, energetycznych, emocjonalnych, mentalnych i duchowych stanów i właściwości człowieka. Aura ta jest czymś w rodzaju ochronnego pojemnika subtelnych energii:  Na zewnątrz posiada jaśniejszą, dobrze odróżniającą się od tej Aury powłokę zaporową.
8/ AURA  EMOCJONALNA:
ma związek z uczuciami i emocjami. Sięga na odległość ok. 5÷15 cm od granicy ciała fizycznego. Przypomina obłoki w barwach jasnych i przejrzystych lub ciemnych i mętnych, zależnie od jakości osobowości, poziomu egoizmu, rodzaju przeżywanych uczuć, itd.
9/ AURA  ASTRALNA:
najgęstsza warstwa w tej Aurze sięga na odległość ok. 40÷50 cm od ciała fizycznego. Stanowi odbicie życia emocjonalnego w szerszym znaczeniu, niż Aura emocjonalna i podobnie jak ona wykazuje strukturę płynną, w ciągłym ruchu. Barwy w niej występujące są bardziej świetliste niż w Aurze emocjonalnej. Zjawiska astralne najlepiej postrzega się i odczuwa, gdy obserwowany jest w stanie silnego wzburzenia emocjonalnego. Gdy w czasie zajęć oglądana osoba wyobraża sobie emocjonalne zdarzenia ze swej przeszłości, będą temu towarzyszyły zmiany barw i kształtów w obrębie poszczególnych Aur. Mogą także powstawać różne zjawiska auryczne zbudowane z materii różnych Aur. Pisze o tym m.in. C.W. Leadbeater.
10/ AURA  MENTALNA:
najgęstsza jej część wypełnia Aurę Zewnętrzną. Rozciąga się na odległość ok. 2÷3  m  od ciała fizycznego (w formie rozrzedzonej ok. 6÷7 m).  Największa aktywność występuje w otaczającym głowę obszarze o grubości ok. 50 cm. Zjawiskami mentalnymi związanymi z tą Aurą są: emocjo-myślokształty, myślokształty, myśli konkretne, idee. Te ostatnie w formie kształtów geometrycznych, symboli etc. W czasie zajęć wielu ćwiczących postrzega wytworzone za pomocą aktu myślowego kształty różnych przedmiotów, roślin, zwierząt, znajome krajobrazy, wizerunki ludzi, czy takie formy jak: cieknąca, rozżarzona lawa, świecące słońce, czarna dziura, itd. Osoba tworząca kształty, które chcemy oglądać musi być silna psychicznie, uporządkowana i zdecydowana, inaczej nie wytworzy niczego lub tylko znikającą co chwilę bezkształtną masę. Zdecydowana i zrównoważona osobowość jest wymagana w nauce widzenia AURY zarówno od osoby oglądanej, jak i od oglądającego AURĘ.
11/ AURA  DUCHOWA:

tworzy świetlisty obłok sięgający na odległość ok. 6÷8 metrów. Jej wielkość jest zależna od rozwoju duchowego. Zanim odpowiedni rozwój ciał subtelnych umożliwi postrzeganie tej Aury, ćwiczący będzie postrzegał „odbicia” zjawisk duchowych w materii Aur niższych.

 

Autor:   Remigiusz  Bisch

Koniec części pierwszej.
Ciąg dalszy na następnej podstronie.
 
********
 

 
********
Drodzy Czytelnicy!
Poradnictwo związane z problemami osobistymi, nieznanymi zjawiskami i zdrowiem jest
możliwe wyłącznie podczas Wycieczek i Warsztatów! Ten wymóg jest podyktowany brakiem
możliwości przyjmowania co miesiąc setek tasiemcowych maili i telefonów od osób szukających porad!
  
*****

www.uzdrowiciel.co
Prawa autorskie zastrzeżone!
Zabrania się kopiowania i powielania
części lub całości tekstów
bez pisemnej zgody autorów!
All rights reserved!
 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego